Routebeschrijving - Contact Tel: 030-2336288

Pand Maliebaan 12

De Maliebaan

In 1673 legde de stad Utrecht een baan aan voor het spel "Paille Maille", een uit de 17e eeuw daterend balspel. De naam "Malie" is afgeleid van dit spel. Maliebanen zijn te vinden over de hele wereld, bijvoorbeeld in Parijs, Londen en Washington. De Maliebaan werd met name aangelegd om de studenten van de pas opgerichte Universiteit Utrecht tot sport en spel te verleiden. Sindsdien heeft de 750 meter lange baan diverse functies gehad, zoals wandel- en ruitergebied met theekoepels en prielen tot een exercitieterrein van de Fransen in 1795. Na het vertrek van de Fransen werden er onder meer paardenrennen georganiseerd. 
 
Begin 19e eeuw werd de wedstrijdbaan definitief gesloopt en de vestingfunctie van de stad Utrecht opgeheven. Op de Maliebaan werd het eerste Nederlandse fietspad aangelegd, waarvoor nog een gedenkpaal staat.  De Maliebaan heeft al lang een economische betekenis. In 1917 werden de eerste houten Jaarbeurspaviljoenen hier opgericht. Vanaf het midden van de 19e eeuw werd de groene laan verder bebouwd en geschikt gemaakt voor permanente bewoning. Thans bevinden zich vele, met name dienstverlenende bedrijven aan de Maliebaan zoals banken, makelaars en adviseurs.

Geschiedenis van het pand Maliebaan 12

In het voorjaar 1872 bouwt de gepensioneerde kapitein Cornelis Slotenmaker dit pand op de plaats waar daarvoor de buitensociëteit van de sociëteit L'Amiti was gevestigd. 
 
Van 1909 tot 1911 wordt het pand op verzoek van de nieuwe eigenaar Reinhard Dreesmann verbouwd door de architect P.J. Houtzagers. Deze heeft het trappenhuis met de daarbij behorende glas-in-lood ramen ontworpen alsmede de kamer en suite op de begane grond verbouwd en voorzien van de schoorsteenmantels. Men spreekt van een eclectische stijl. 
 
De kroonlijst langs het dak is waarschijnlijk aangebracht in de laatste decennia van de 19e eeuw maar duidelijkheid bestaat daar niet over.
 
Het glas-in-lood is Jugendstill georiënteerd. In het trappenhuis zijn drie bovenwapens schilden. Linksonder is het wapen van Duitsland, gesymboliseerd door de zwarte adelaar, het land van herkomst van Dreesmann. Het wapenschild rechtsonder is een glimmende leeuw van goud, getongd van keel. Dit wapen staat voor Holland, het land van herkomst van de echtgenote van Dreesmann. Zij werd in Haarlem geboren wat verklaart waarom het stadswapen van Haarlem linksboven is aangebracht. Middenboven is het stadswapen van Utrecht. De herkomst van het wapen rechtsboven is niet te traceren. Waarschijnlijk heeft het iets van doen met de geboorteplaats van Reinhard Dreesmann in Duitsland. Het wapen linksonder is heraldisch te beschrijven als: van keel beladen met een Mercuriusstaf van goud, slangen van zilver, gekroond met een kroon van goud en getongd en getand met hetzelfde. Mercurius was de Romeinse godheid die stond voor handel, winst en koopmanschap. Aan die godheid Mercurius is ook de caduceus ontleend als boodschapper van de goden. Deze staf staat onder andere voor voorspoed en vrede maar wordt ook vereenzelvigd met een boodschappende godheid en stond daarom zelf ook voor handel, winst en koopmanschap. De staf wordt ook algemener gebruikt om voorspoed te symboliseren.

De bewoners Maliebaan 12

In het voorjaar 1872 bouwt de gepensioneerde kapitein Cornelis Slotenmaker dit pand. Na het overlijden van de kapitein verkoopt zijn weduwe eind 1878 het pand aan de koopman Anton Willem Bohlen. Bohlen is weduwnaar en gaat er met zijn dochters wonen. Na het vertrek van zijn dochters in augustus 1886 verhuist Bohlen naar elders en verhuurt hij het pand.
 
Als eerste huurders worden ingeschreven Jacob Duijvis met zijn vrouw Petronella Leonarda Verkade. Duijvis stamt af van Zaanse rijststijfselfabrikanten Duijvis en zijn vrouw is een telg van de fabrikantenfamilie Verkade. Duijvis was als liberaal in de periode 1884 tot 1886 lid van de Tweede Kamer. Nadien was hij lid van de Provenciale Staten van Utrecht en gemeenteraadslid. 
 
In die tijd woonden vele notabelen aan en rond de Maliebaan. Duijvis was maatschappelijk bijzonder actief en progressief liberaal. Hij was één van de landelijke commissarissen van het waarborgfonds van het Nederlandse Werkliedenfonds alsmede beschermheer van Utrechtse Metaalbewerkers en Machinistenbond "De Eensgezindheid". Door Duijvis wordt een Werkinrichting voor Blinden en bijna blinden opgericht opdat zij in hun eigen onderhoud of dat van hun gezin kunnen voorzien. In 1897 verhuist Duijvis naar een andere woning in Utrecht.
 
Van 1897 tot 1902 wonen de arts dr. Johan Pieter Christiaan Leinweber en zijn vrouw Petronella Maria Coralina Antonia Looman met hun kinderen in het pand. Van 1902 tot 1909 bewonen officier van justitie mr. Gerard Johan Filip Graaf van Schimmelpenninck en zijn vrouw Cornelia Constantia van der Wijck het huis. 
 
Na hun verhuizing wordt het pand door de dochter van Bohlen verkocht op 1 februari 1909 aan Reinhard Dreesmann voor 28.000,=. Dreesmann woont er met zijn vrouw Christina Justina Maria Schlatmann en hun zoon met drie dochters in het pand tot juni 1924. Hij is de jongste zoon van Anton Dreesmann, grondlegger van eerst de Manifacturenwinkel, later de Zon en uiteindelijk Vroom & Dreesmann. De Zon was gevestigd op Stadhuisbrug 5 en hun tweede winkel aan de Lange Viestraat. Dreesmann geeft de architect Houtzagers opdracht voor diverse verbouwingen die worden gerealiseerd tussen 1909 en 1912. 
 
Na de verhuizing van het gezin Dreesmann in 1924 wordt het pand verhuurd aan mr. M.L. van Goudoever, agent van de Nederlandse Bank. Hij was tevens advocaat en procureur alsmede universitair docent voor Notarieel en Fiscaal recht. Daarnaast was hij lid van de Ondersteuningscommissie van de Vereniging tot Verbetering van de Armenzorg in Utrecht.
 
Na het overlijden van Goudoever in 1933 vestigt zich W.P.C. Hop als arts voor ziekten van hart- en bloedvaten als huurder in het pand. 
 
In de Tweede Wereldoorlog worden vele panden, waaronder het onderhavige aan de Maliebaan, gevorderd door de Duitse autoriteiten. Maliebaan 12 wordt de ambtswoning van de Beauftragte de Provinciaal Civiel gevolmachtigde die namens Rijkscommissaris Seyss-Inquart toezicht hield op het provinciale en lokale bestuur. Het kantoor van de Beauftragte was gevestigd op Maliebaan 15. Opmerkelijk is dat Vroom & Dreesmann het recent van Reinhard Dreesmann gevorderde huis stoffeert!
 
Na de oorlog verhuurt Dreesmann het pand als kantoorpand. De Cultuurtechnische dienst was er gevestigd. De dochter van Reinhard Dreesmann die het als geschenk had gekregen in 1951 van haar vader, verkoopt het pand in 1957 aan de Inspectie Domeinen. Verkeer & Waterstaat, het departement van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk en voorzieningen van het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid & Cultuur waren er respectievelijk gevestigd.
 
Op 1 november 1993 wordt het pand voor fl. 906.000,= verkocht aan de Stichting VSB Fonds die al eigenaar was van het naastgelegen pand Maliebaan 14.
 
In 2007 zijn beide panden door Stichting Beheer SNS Reaal gekocht, die op de begane grond kantoor houdt. 
Sinds 1 januari 2009 huurt Hanssen Spronk Familierecht advocaten de eerste en tweede verdieping alsmede op de begane grond de wachtkamer.